Overslaan en naar de inhoud gaan

Palmzondag 2026

Palmzondag

Welkom

Die avond viert Jezus
met de twaalf Pesach.

Jezus' keuze van twaalf leerlingen 
verwijst naar het visioen van een
samenleving in vrede en gerechtigheid
met gelijke rechten voor iedereen.
Daarvoor heeft Hij zich ingezet.

Door Jezus over te geven aan de hogepriesters
breekt Judas ook dit visioen dat Jezus droeg.

Maar Jezus blijft het visioen trouw.
Hij geeft zichzelf in brood en wijn,
niet uit machteloosheid maar uit liefde.
Hij herstelt de breuk en verbindt ons allen
rond het visioen van gelijkheid,
vrede en gerechtigheid.
 

Deze tegenbeweging herkennen we
bij partners van Broederlijk Delen
die mensenrechten verdedigen.
Zij blijven trouw aan dit project,
zelfs bij gevaar voor hun leven.

Welkom in de naam van 
de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

Duiding: Trouw en verraad

1.

Het heeft lang geduurd 
voordat de leerlingen 
tot het inzicht kwamen 
dat Jezus geen koning is 
zoals de volkeren die kennen
maar een koning naar de Thora.

Met het verhaal van de intocht 
en het vieren van Pesach met de 12 
begint liturgisch de Goede Week.

Deze liturgische inkapseling echter
vervaagt ons inzicht en besef van de 
maatschappelijke impact van dit gebeuren.

Trouwens, wie denkt bij Pesach 
aan de oorspronkelijke betekenis:  
het “overslaan” van de joodse huizen, 
een verwijzing naar de tiende plaag 
waarbij alle eerstgeborenen gedood werden? 

Hierdoor werd de centrale macht, 
ook voor de komende generatie, 
een vitale genadeslag toegebracht. 
De dynastie, de Egyptische staatsstructuur, 
gebaseerd op de verticale lijn van vader op zoon, 
werd doorbroken en ondermijnd.

Zo kreeg het joodse volk de nodige ruimte 
om weg te trekken uit slavernij en onderdrukking.
Mozes leidde hen niet naar een nieuwe dictator, 
maar naar een nieuwe staatsstructuur. 
Geen piramide waar de ene mens boven de andere staat, 
maar een gemeenschap waarin de macht 
evenredig verdeeld wordt over de twaalf stammen, 
juridisch vastgelegd in een concordaat, een nieuw verbond.

Wanneer Jezus zijn 12 leerlingen kiest 
verwijst hij naar dit verbond en ziet hij zijn missie 
als een maatschappelijk project, 
een gemeenschap waarin alle macht wordt gedeeld, 
op basis van gelijkheid, vrede en gerechtigheid.

Wanneer Judas Jezus verraadt 
geeft hij hem over aan de machtigen 
het aloude systeem van verknechting.  
Judas verraadt daarmee niet alleen Jezus, 
maar het hele project van de gedeelde macht 
een samenleving op basis van gelijkheid, 
vrede en gerechtigheid.

Jezus daarentegen ‘geeft zichzelf’ 
zoals gebroken brood en gedeelde wijn.
Hij geeft zichzelf – niet uit zwakte, maar uit liefde. 
Zo overbrugt hij de breuk en verbindt mensen opnieuw 
trouw tot in de dood aan het visioen 
van een vredevolle, rechtvaardige samenleving 
waarin iedereen gelijke rechten krijgt. 

Deze tegenbeweging herkennen we 
in de acties van partners van Broederlijk Delen. 
Zij blijven trouw aan dit project, 
zelfs bij gevaar voor hun leven.

Vijf partners kunnen we beter leren kennen 
door het lezen van de revolutiekrant, 
ook digitaal te verkrijgen op ademtocht.be.

2.

Dit verhaal over verraad en trouw 
is geen verhaal uit een ver verleden. 
Het is van alle tijden, ook van vandaag. 
Het visioen van Jezus, een samenleving 
op basis van gelijkheid, vrede en gerechtigheid 
waarin macht met ieder wordt gedeeld 
staat anno 2026 onder ongekende druk. 

De kern van deze strijd wordt messcherp verwoord 
door Nobelprijswinnaar Joseph Stiglitz:
"De ongelijkheidscrisis is een even groot probleem als de klimaatcrisis." 
Dit citaat tilt het verraad van Judas 
naar een mondiaal, systemisch niveau. 
Het laat ons zien dat het 
'opgeven van het rechtvaardige project' 
vandaag een dubbel gezicht heeft: 
het is een gelijktijdig verraad 
aan de menselijke waardigheid 
én aan de aarde zelf.

In de drie voorbeelden die volgen, 
kijken we naar dit moderne verraad. 
Maar we kijken vooral naar de tegenbeweging: 
de trouw aan het project van Jezus 
als het enige geloofwaardige antwoord 
op het huidig cynisme van de macht.

1) 

De eerste zilverling 
is het verraad aan de solidariteit.
Dit verraad begint onzichtbaar 
met jaren van kleine besparingen.
De Arizona-regering schrapt nu 25% 
met een grote impact op de sector.

Broederlijk delen blijft haar partners 
en de afgesloten contracten trouw.
Het vraagt wel een grondige herstructurering 
met spijtig genoeg minder mensen ter plaatse.

2) 

De tweede zilverling 
is het verraad aan de jeugd, 
aan de komende generaties.
Dit verraad begon in 1972 
met de ontkenning van het rapport 
‘De grenzen aan de groei’
van de club van Rome.

Wij herinneren ons ook de speech 
van Greta Thunberg in 2019 voor de VN 
waarin ze dit verraad aanklaagde.
“Hoe durven jullie”, zo klonk het.

Zij inspireerde veel scholieren 
en o.a. grootouders voor het klimaat.

Een transitie van fossiele brandstoffen 
naar duurzame energie is hoogdringend 
zo blijkt vandaag met de zoveelste oorlog om olie.

3. 

De derde zilverling 
is het verraad aan de democratie,
aan de fundamenten van onze rechtsstaat.

Het begint zeer subtiel
en eindigt in illegale oorlogen.

Jezus koos voor de twaalf leerlingen 
als symbool voor een verbond waarin 
macht gedeeld wordt en rechten universeel zijn. 
Vandaag zien we echter een doelbewust 
strategisch verraad aan dit verbond:

Het fundament dat ieder mens gelijk is  
wordt ondermijnd wanneer rechten 
selectief worden toegekend aan bepaalde groepen. 

Door onafhankelijke rechters 
weg te zetten als 'woke' of wereldvreemd, 
wordt de enige macht die de burger beschermt
tegen de willekeur van de centrale macht 
systematisch uitgehold.

Democratie kan niet zonder kritische stemmen. 
Toch bespaart de overheid fors 
op het middenveld en op mondiale journalistiek. 
De drastische subsidievermindering voor MO*-magazine 
is een poging om de stem van mondiale rechtvaardigheid 
en internationale solidariteit te smoren.

Maar de trouw aan het project van Jezus 
leeft voort in een moedige tegenbeweging. 

Wij zien die trouw in:

De rechters en juristen die onverstoorbaar blijven werken 
voor de universele rechten van de allerzwaksten.

Het kritische middenveld dat weigert te zwijgen, 
ook wanneer hun middelen worden afgenomen; 
zij zijn de moderne profeten van onze tijd.

De bewuste burger die zich blijft informeren 
en de straat op gaat 
om de breuk in onze democratie te overbruggen.

3.

In deze Goede Week staan we niet 
aan de zijlijn van een eeuwenoud drama. 
We staan midden in de strijd tussen verraad en trouw. 

Deze week herinneren wij ons 
het Pasen van Jezus, 
zijn uittocht uit de centrale macht.

Het is zoveel meer dan een regimewissel. 
Het is een definitief afscheid van een 
gecentraliseerde, onderdrukkende staatsmacht 
en het bouwen aan een samenleving 
waarin macht met ieder wordt gedeeld 
waardoor mensen eindelijk kunnen leven 
in  gelijkheid, vrede en gerechtigheid.

Deze week leert ons dat deze overgang 
pijn, lijden en dood van velen meebrengt.

De centrale macht is vandaag 
imperialistisch en efficiënt dodelijk, 
zichtbaar in een inflatie van illegale oorlogen 
die uitmonden in genocide, domocide en ecocide: 
het uitroeien van bevolkingsgroepen, 
het vernietigen van hun leefomgeving 
en het systematisch ontwrichten van de natuur.
die hun bestaan mogelijk maakt.

Dat mensen zich wereldwijd verbinden 
tot een sterke tegenbeweging 
die het maatschappelijk project 
trouw blijft zoals Jezus dat deed 
is hoogdringend.

Daarom blijft Broederlijk Delen
ons oproepen tot de 25%-revolutie:
met één mens op vier kunnen wij
de dood overwinnen
en opstaan tot leven.

Wat wij voelen telt, 
wat wij doen nog meer.
Het is nu tijd voor actie.
De toekomst hebben wij 
samen in de hand.

 

Jef Wauters
27 maart 2026